Non-disclosure agreement voor een tekstschrijver?

Apple heeft een engineer ontslagen nadat zijn dochter (nog) geheime informatie over de iPhone X had gedeeld in een vlog. Mijn mond viel even open. Wie werkt op het gebied van productontwikkeling zou echt beter moeten weten: informatie mag pas naar buiten als daar toestemming voor is gegeven. Daarom wordt je een non-disclosure agreement (NDA) voorgelegd waarin je geheimhouding belooft. De dochter zat (te) dicht op het vuur en wilde knallen met een dikke primeur. Zij had nergens voor getekend.

Tijd voor een ongemakkelijke vraag. Hoe safe is jouw vertrouwelijke bedrijfsinformatie bij jouw tijdelijke krachten en externen?

Vergeet even dat het om Apple gaat

Er wordt hier en daar op social media heel verontwaardigd geroepen dat Apple in de genoemde kwestie star en onredelijk is. Onzin, en vergeet Apple. Dit probleem had bij elk bedrijf kunnen spelen waar nieuwe technologie wordt ontwikkeld of met vertrouwelijke informatie in een of andere vorm wordt gewerkt. Het is volstrekt normaal dat personen die betrokken zijn bij (concurrentie)gevoelige informatie een NDA moeten tekenen. Als het mis gaat, zoals bij deze Apple-rel, zijn de consequenties voor degene(n) via wie de informatie is gelekt.

Wie moeten een NDA tekenen? De direct betrokken medewerkers? Is dat voldoende? Wat je in de praktijk ziet, is dat op enig moment, zeker als het project de afronding nadert, ook niet-engineers bij het project worden betrokken. Marketingmensen en tekstschrijvers, bijvoorbeeld, zoals ik. Of er worden tijdelijke krachten aangetrokken om de deadline te halen. En dan?

Slapende honden wakker maken

Ik heb meer dan eens vanaf de zijlijn aan een project meegewerkt waarover nog geen informatie naar buiten mocht komen. Je bent dan niet bij de ontwikkeling betrokken, maar de informatie vliegt je om de oren. En nu ga ik slapende honden wakker maken.

Sinds ik tekstschrijver ben, heb ik nog nooit een non-disclosure agreement hoeven tekenen.

Sinds ik tekstschrijver ben, heb ik nog nooit een NDA hoeven tekenen. Welgeteld één keer is het in het voorbijgaan aangegeven dat dat misschien wel handig zou zijn, maar kwam het er alsnog niet van. Wél wordt me als tekstschrijver bij vertrouwelijke projecten - mondeling - gevraagd geheimhouding te betrachten. Voor mij is dan helder wat er van mij wordt verwacht en ik houd me eraan, maar juridisch gezien is dat een flinterdunne basis.

Met de tactisch gezien knullige vlog van 'de dochter van' vers in gedachten zou ik daarom toch eens willen aanstippen dat vertrouwelijkheid niet altijd voor iedereen vanzelfsprekend is. Iets om over na te denken, toch? Zeker als het kringetje van betrokkenen bij een project zich in de loop van de tijd als een inktvlek uitbreidt.

Even aansluitend bij mijn eigen werk een hint: het is absoluut niet raar om een NDA aan een tekstschrijver voor te leggen. Er zijn wel degelijk bedrijven die verlangen van tekstschrijvers dat zij een NDA ondertekenen als de opdracht daar om vraagt. Een moment inruimen voor het voorleggen van een NDA is net zoiets als dubben of je een paraplu meeneemt: uiteindelijk is het een kwestie van beter mee verlegen dan om verlegen.